--> - در خانهء فاطمه زهرا دختر رسول خدا صلى الله عليه وآله كه در مسجد ( مدينه ) بود ، به دنيا آمد . ونيز از قاسم بن عبدالرزّاق نقل كرده است كه : منظور بن زَيّان فزاري - كه جدّ مادرى حسن بن حسن بود - بر وى وارد شد وبدو گفت : « گويا زن گرفته‌اى ؟ » حسن گفت : « آرى ! دختر عمويم حسين بن علي را به زنى گرفته‌ام . » منظور گفت : « بد كارى كرده‌اى . مگر نمىدانى كه چون نطفهء دو رحم ( وخويش ) بأهم درآميزند ، لاغر ونحيف گردند ! تو خوب بود كه زنى از عرب‌هاى عادى بگيرى . » حسن بدو گفت : « خدا فرزندى از أو به من داده است . » منظور خواست تا أو را ببيند . حسن بن حسن فرزندش عبداللَّه را به نزد أو آورد . منظور از ديدن آن فرزند خرسند شد وگفت : « پسرى نيك آورده‌اى ؛ همانند شيرى است كه حالت حمله بخود گرفته . » حسن گفت : « خداى فرزند ديگرى نيز از اين بانو به من روزى كرده است . » منظور خواهش كرد تا أو را هم نشان دهد . حسن فرزند ديگرش را كه همنام خودش بود ونامش را حسن گذارده بود ، به نزد منظور آورد . وى چون أو را بديد ، گفت : « به خدا اين را نيز نيك آورده‌اى ؛ ولى مانند فرزند نخستين تو نيست . » حسن بار سوم گفت : « خدا فرزند ديگرى هم كه سومين فرزند من است ، از اين زن روزى من كرده است . » منظور درخواست كرد أو را هم ببيند . حسن پسرش إبراهيم را نزد أو آورد . منظور گفت : « از اين پس ديگر به نزد آن زن مرو . » حسن بن حسن بن حسن بن علي بن ابىطالب عليه السلام مادرش فاطمة بنت الحسين عليه السلام بود ، ومردى خداپرست وفاضل وپارسا بود ، ودر مورد امر به معروف ونهى از منكر با زيديّه هم‌عقيده بود . إبراهيم بن حسن بن حسن بن علي بن ابىطالب عليه السلام كنيه‌اش أبو الحسن ومادرش فاطمة بنت الحسين عليه السلام بود . يحيى بن علي منجم از عمر بن شبّه برايم حديث كرد وگفت : « هر إبراهيم نامى از فرزندان علي عليه السلام كه ذكر شد ، كنيه شان أبو الحسن بوده است . » أحمد بن سعيد از يحيى بن حسن حديث كرده است وگويد : « إبراهيم بن حسن از همه كس در زمان خود به پيغمبر خدا صلى الله عليه وآله شبيه‌تر بود . » 1 . جرباء ، به شترى مىگويند كه مبتلا به مرض جرب است . رسولي محلاتى ، ترجمهء مقاتل الطالبيين ، / 179 - 181 ، 183 ، 184